{"id":11295,"date":"2026-02-17T15:45:32","date_gmt":"2026-02-17T15:45:32","guid":{"rendered":"https:\/\/dopicho.com\/?page_id=11295"},"modified":"2026-04-24T07:37:13","modified_gmt":"2026-04-24T07:37:13","slug":"wolf-lampe-info","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/dopicho.com\/gl\/wolf-lampe-info\/","title":{"rendered":"Wolf Lampe Info"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

WOLF LAMPE<\/h1>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\tObras<\/span><\/font><\/b><\/a>\r\n         \r\nInfo<\/b><\/a>\r\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

\"\"<\/h4>

ANTECEDENTES<\/b><\/h4>

Hai corenta e cinco anos, visitei o r\u00edo Ulla por primeira vez. Viaxara a Santiago co meu mellor amigo en agosto para asistir a clases de espa\u00f1ol na universidade. Rapidamente establecemos unha rutina: almorzar no bar da esquina, logo practicar verbos irregulares ata o mediod\u00eda e, pola tarde, ir ao r\u00edo. Aparcamos as nosas motos xunto \u00e1 antiga ponte de Pontevea e cami\u00f1amos r\u00edo arriba por un cami\u00f1o case cuberto de vexetaci\u00f3n na marxe esquerda do Ulla ata as ru\u00ednas dun mu\u00ed\u00f1o de auga. O Ulla fl\u00fae estreito, profundo e r\u00e1pido entre a antiga muralla da cidade e a marxe oposta. A area acumulouse en parches do tama\u00f1o dunha toalla entre as grandes pedras. Normalmente ti\u00f1amos o lugar para n\u00f3s s\u00f3s; ocasionalmente, pod\u00edase atopar alg\u00fan pescador nos r\u00e1pidos r\u00edo arriba.

Cando m\u00e1is tarde volvemos a Santiago e comezamos a aprender espa\u00f1ol pouco a pouco, pasamos horas xunto ao r\u00edo nos c\u00e1lidos d\u00edas de ver\u00e1n, a\u00ednda que a auga estaba case demasiado fr\u00eda para saltar de boa gana. Eses d\u00edas en Galicia, e especialmente aquelas tardes xunto ao r\u00edo Ulla, foron momentos nos que realmente sent\u00edn paz.

Nac\u00edn en 1956 e traballo con esculturas e obxectos dende a mi\u00f1a mocidade. Despois de rematar os estudos, tiven dous excelentes profesores. Primeiro, Herbert Belau, escultor, artista gr\u00e1fico e pintor, alumno de Ewald Matar\u00e9 e amigo de Joseph Beuys. Durante este per\u00edodo, traballei principalmente con madeira. D\u00e9cadas despois, a trav\u00e9s de Stefan Saxen, canteiro e escultor de Bremen, engad\u00edn a escultura en pedra ao meu repertorio. A trav\u00e9s do meu traballo en veleiros tradicionais e barcos mercantes, xa descubrira a corda como un material importante para a mi\u00f1a obra. Para a exposici\u00f3n na galer\u00eda de arte “Minotauro” de Braulio Vilari\u00f1o en 1995 \u2014unha das poucas excepci\u00f3ns onde expuxen obxectos publicamente\u2014 creei instalaci\u00f3ns feitas con marcos de madeira cubertos con papel xapon\u00e9s.

Dende moi novo, decid\u00edn que o movemento ser\u00eda o tema central da mi\u00f1a vida. Fixen autostop por Europa, Am\u00e9rica Central e do Norte, naveguei en buques de carga, transbordadores de servizo regular e lanchas tramp, e capitaneei barcos para Greenpeace a trav\u00e9s do Pac\u00edfico Sur ata a Ant\u00e1rtida. Traballei en portos de Guatemala e Arxentina e analicei puntos de transbordo e corredores de transporte de axuda humanitaria en todo o mundo para a ONU. E creo que, consciente ou inconscientemente, as impresi\u00f3ns destas viaxes refl\u00edctense no meu traballo creativo, xa sexan as velas dos juncos no porto de Hong Kong, as formas escarpadas dos icebergs novos ou o xogo da luz na follaxe dunha selva tropical.

Para min, a residencia en Palas completa un c\u00edrculo que comezou no r\u00edo Ulla, preto de Santiago, e regresa ao Ulla, preto de Palas.<\/p>

O PROXECTO DE WOLF EN DO PICHO<\/span><\/h4>