{"id":9493,"date":"2025-11-21T14:06:43","date_gmt":"2025-11-21T14:06:43","guid":{"rendered":"https:\/\/dopicho.com\/?page_id=9493"},"modified":"2026-03-13T16:32:06","modified_gmt":"2026-03-13T16:32:06","slug":"jean-brundrit-do-picho","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/dopicho.com\/gl\/jean-brundrit-do-picho\/","title":{"rendered":"Jean Brundrit Do Picho"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

JEAN BRUNDRIT<\/h1>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\tObras<\/span><\/font><\/b><\/a>\r\n         \r\nInfo<\/span><\/font><\/b><\/a>\r\n         \r\nTraballo de Jean en Do Picho<\/b><\/a>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

O traballo producido durante a residencia en Do Picho estivo exposto no Castelo de Pambre do 13 de setembro ao 8 de novembro de 2025, como parte da exposici\u00f3n Espazos Precarios, que mostra o seu traballo recente en Galicia, a Ant\u00e1rtida e Cidade do Cabo. O 8 de novembro, Jean volveu a Palas de Rei para un evento no Castelo de Pambre, as\u00ed como para participar na gravaci\u00f3n en directo do episodio 402<\/a> do lendario podcast,  El hombre que se enamor\u00f3 de la Luna<\/a> (O home que se namorou da l\u00faa).<\/p>\n

Do 14 de marzo ao 30 de abril de 2026, a exposici\u00f3n p\u00f3dese visitar en Betanzos, na Librar\u00eda Biiblos<\/a>.<\/p>\n

A continuaci\u00f3n m\u00f3strase a declaraci\u00f3n curatorial da exposici\u00f3n, xunto con imaxes tomadas por Jean. <\/p>\n

ESPAZOS PRECARIOS: O FIN DO MUNDO<\/span><\/p>\n

Esta exposici\u00f3n c\u00e9ntrase na contaminaci\u00f3n pl\u00e1stica no oc\u00e9ano. En decembro de 2023, un contedor de carga afundiuse, derramando mill\u00f3ns de boli\u00f1as de pl\u00e1stico no oc\u00e9ano. Este evento foi o punto de partida deste proxecto, concibido pola artista surafricana Jean Brundrit en agosto\/setembro de 2024 como artista residente en Do Picho (www.dopicho.com).<\/p>\n

Miles de bolsas cheas de pequenas boli\u00f1as de pl\u00e1stico branco, utilizadas para fabricar produtos de pl\u00e1stico, chegaron \u00e1 costa gallega, o que provocou unha importante operaci\u00f3n de limpeza. Cando a artista visitou a costa nove meses despois do vertido, as boli\u00f1as a\u00ednda estaban enterradas na area, xusto debaixo da superficie, pero f\u00f3ra da vista. O impacto ambiental deste tipo de contaminaci\u00f3n non se limita ao pl\u00e1stico antiest\u00e9tico das praias. O pl\u00e1stico altera o ecosistema, prexudicando as aves, os peixes e outros animais costeiros. Abs\u00f3rbese na cadea alimentaria, con consecuencias de longo alcance, algunhas das cales s\u00f3 se far\u00e1n evidentes no futuro.<\/p>\n

O reto para a artista era fotografar algo presente pero invisible. No seu uso m\u00e1is com\u00fan, a fotograf\u00eda imita e describe o mundo natural. Como pode a fotograf\u00eda ir m\u00e1is al\u00e1 da descrici\u00f3n visual para transmitir preocupaci\u00f3ns abstractas? Nesta exposici\u00f3n, a artista intenta desestabilizar a noci\u00f3n de paisaxes e paisaxes mari\u00f1as como estables e inmaculadas. Emprega elementos formais como a composici\u00f3n e a escala, decisi\u00f3ns curatoriais e a xustaposici\u00f3n de imaxes para crear novas asociaci\u00f3ns que transmiten unha sensaci\u00f3n de precariedade e inestabilidade.<\/p>\n

Espazos Precarios forma parte dunha investigaci\u00f3n m\u00e1is ampla sobre oc\u00e9anos e mares na que Jean Brundrit leva anos traballando. O oc\u00e9ano \u00e9 din\u00e1mico. Un desastre ambiental como o vertido de boli\u00f1as de pl\u00e1stico afecta moito m\u00e1is al\u00e1 da costa gallega. A exposici\u00f3n incl\u00fae fotograf\u00edas tomadas noutras partes do mundo, como a Ant\u00e1rtida e Cidade do Cabo, onde reside a artista, todas conectadas polo Oc\u00e9ano Atl\u00e1ntico e a auga (e a contaminaci\u00f3n) que circula polas s\u00faas correntes.<\/p>\n

Ademais da conexi\u00f3n xeogr\u00e1fica, a artista estableceu un v\u00ednculo conceptual entre as costas. Durante a s\u00faa visita \u00e1 pen\u00ednsula do faro no cabo Fisterra, formouse unha nube de n\u00e9boa sobre a superficie do mar, inesperadamente nunha tarde clara e soleada. A n\u00e9boa persistiu, cambiou de forma e logo disipouse de s\u00fapeto. Era coma se algo baixo a superficie do mar desencadease esta aparici\u00f3n. Para a artista, o “fin do mundo” no cabo Fisterra sent\u00edase conceptualmente conectado a outro extremo do mundo, a Ant\u00e1rtida.<\/p>\n

Na Ant\u00e1rtida, Jean Brundrit fotografou a trav\u00e9s dunha lente de xeo. Quer\u00eda probar se o xeo, ao moldearse nunha lente, pod\u00eda formar unha imaxe e, de ser as\u00ed, como o xeo “ver\u00eda o mundo”. A fraxilidade da lente de xeo derretida reflicte a inestabilidade do xeo que cobre a Ant\u00e1rtida. A\u00ednda que lonxe dos ambientes industriais, o xeo ant\u00e1rtico est\u00e1 a derreterse a un ritmo alarmante debido ao aumento global dos gases de efecto invernadoiro e ao consiguiente aumento da temperatura. Est\u00edmase que o xeo ant\u00e1rtico representa m\u00e1is da metade da auga doce da Terra. Se o xeo contin\u00faa a derreterse, o aumento do nivel do mar ter\u00e1 consecuencias devastadoras para todo o planeta.<\/p>\n

Espazos Precarios foi posible grazas \u00e1 residencia art\u00edstica Do Picho, onde Jean Brundrit foi artista residente pouco despois da inauguraci\u00f3n de Do Picho en agosto de 2024 e onde desenvolveu esta obra recente. A artista agradece a Do Picho, as\u00ed como ao Instituto de Estudos Ullo\u00e1ns e ao Museo do Castelo de Pambre, o seu tempo e dedicaci\u00f3n \u00e1 realizaci\u00f3n desta exposici\u00f3n, e aos numerosos veci\u00f1os de Palas de Rei e os seus arredores que participaron no proxecto e achegaron as s\u00faas ideas.<\/p>\n