VÍCTOR TENORIO FUERTES
ANTECEDENTES
Víctor Tenorio naceu en Oaxaca, México. A súa traxectoria artística comezou cun programa de intercambio escolar no sur de Bélxica, onde estudou lectura musical e clarinete. Ao regresar a México, continuou estudos de fotografía, debuxo e pintura con artistas locais oaxaqueños. Fascinado pola música española, trasladouse a Granada para mergullarse nas raíces do flamenco. Pouco despois, recibiu unha bolsa na Fundación Cristina Heeren para a Arte Flamenca, onde estudou cante flamenco en Sevilla. Durante este período, colaborou con colectivos artísticos andaluces independentes como artista visual e realizou exposicións individuais.
Participou en grandes eventos como a XIII Bienal Internacional de Fotografía de Córdoba e colaborou como xestor cultural da embaixada de México, contribuíndo ao Festival PhotoEspaña 2015. En Madrid, participou en varias exposicións de artistas emerxentes. En 2018 rematou os seus estudos en Sur, escola fundada polo Círculo de Belas Artes de Madrid e a editorial La Fábrica, especializada en fotografía.
O seu traballo céntrase na construción dunha memoria visual que entrelaza a fotografía documental subxectiva cun enfoque poético pero realista. Explora a relación entre o territorio, a identidade e o paso do tempo, captando a beleza oculta na vida cotiá. A súa obra dialoga entre a historia e o presente dos lugares que habita e documenta, destacando a profunda conexión entre as persoas e o seu entorno cunha sensibilidade que vai máis aló do meramente descritivo.
PROXECTO DO PICHO DE VICTOR
O río Ulla é unha memoria líquida e viva que nutriu a terra e as súas comunidades durante séculos. O seu equilibrio está en risco debido á posible instalación dunha planta de produción de celulosa téxtil na comarca de Palas de Rei, unha intervención que podería transformar o seu caudal e alterar irreversiblemente a paisaxe e a vida que sustenta.
Como fotógrafo documental e artista visual, o meu traballo céntrase na construción dunha memoria que interactúa coa realidade presente dos lugares que documento e habito. A través da fotografía documental subxectiva, a poesía e a realidade entrelázanse para revelar a beleza agochada no cotián, explorando as súas augas, a súa fonte nas montañas de Antas de Ulla e o seu percorrido pola comarca. Busco dar voz a quen viviu á beira do río: labregos, pescadores e maiores que foron testemuñas dos seus cambios ao longo do tempo. Capturarei as súas historias a través de imaxes, á vez que recuperarei fotografías antigas do Ulla para construír unha memoria visual que reflicta a súa evolución e o seu papel na identidade gallega. O resultado será unha serie documental entrelazada con estes arquivos históricos, adaptada a un formato de exposición. Ademais, o material estará a disposición das organizacións que traballan na protección do río, co obxectivo de concienciar e poñer en valor o que aínda existe e merece ser preservado.
Esta visita para min é un compromiso coa terra e as súas xentes. É unha forma de ver o Ulla a través dos ollos dos que o queren e dependen e de contribuír a través da arte e da memoria a que a súa voz se escoite antes de que sexa demasiado tarde.
Durante a miña primeira estadía en Do Picho retratei o río Ulla non como un recurso natural, senón como unha entidade viva que respira, transforma e conecta. Durante a miña segunda estadía en xuño e xullo, centreime nas persoas cuxas vidas o río estivo a impactar. Unha selección de fotografías do meu proxecto mostrarase na primavera de 2026 durante unha exposición no Castelo de Pambre en Palas de Rei.
