Blog, 11/03/2026
LIZARRALDEA - A ULLOA (5-7 de marzo de 2026)
A semana pasada, a residencia Do Picho, na comarca da Ulloa (Lugo), converteuse nun campamento base e lenzo en branco para un proceso de traballo colaborativo e compartido. Foi un exercicio de abordaxe do tema desde diversas linguaxes artísticas, pero tamén desde perspectivas afeitas, ata certo punto, a estar situadas lonxe das grandes cidades, en vilas e formas de vida máis ou menos integradas na vida rural. O grupo de traballo estivo formado por doce artistas e axentes culturais de dúas comarcas, A Ulloa e Lizarraldea, situadas en Galicia e Navarra, respectivamente.
O modelo económico actual fai que o territorio sexa tratado constantemente como unha fonte de recursos naturais a nivel macroeconómico, e non como o que realmente é: un ecosistema esencial para a sustentabilidade ecolóxica e posuidor da súa propia soberanía económica. Ao mesmo tempo, existen outras formas de recoñecelo, desde unha perspectiva cultural e a través de narrativas coherentes cos múltiples ecosistemas que lle dan sentido.
O modelo económico actual fai que o territorio sexa tratado constantemente como unha fonte de recursos naturais a nivel macroeconómico, e non como o que realmente é: un ecosistema esencial para a sustentabilidade ecolóxica e posuidor da súa propia soberanía económica. Ao mesmo tempo, existen outras formas de recoñecelo, desde unha perspectiva cultural e a través de narrativas coherentes cos múltiples ecosistemas que lle dan sentido.
Desde o físico, desde o contacto coa terra, pero tamén desde o abstracto e o emocional. Habitar unha paisaxe ás veces é complexo; require unha conexión especial, ou unha reconexión, cunha parte dela que non vemos na súa forma externa. Este novo vínculo permite que a paisaxe se converta tamén nun territorio de convivencia, máis alá do estético e do individual.
Iñaki Rifaterra
11/3/2026