MADDI ETXEBERRIA
ANTECEDENTES E OBRAS
Son Maddi, nada en Navarra/Nafarroa. Estiven rodeada de música dende que nacín: a miña nai é mestra e locutora de radio, e a través dos discos que pon na casa, escoitabamos unha ampla variedade de música. Os meus irmáns e eu medramos escoitando a Baby Mozart e Oskorri, bertsolaría (verso improvisado en vasco) e jazz. Matriculeime nunha escola de música e aprendín a cantar xotas navarras (cancións populares tradicionais vascas).
Interesábame debuxar nas marxes dos meus libros de texto, e despois da escola de música, continuei cos meus estudos profesionais e superiores de conservatorio. Co paso dos anos, volvínme reservada e disciplinada, e era algo creativo que coñecía dende pequena. Despois de rematar os meus estudos musicais oficiais con grande esforzo, sentín a necesidade de transformar os escritos que levaba anos acumulando nunha ducia de cadernos diferentes a través do canto, que me viña especialmente cando lavaba os pratos.
As cancións comezaron a fluír, lenta e a ráfagas, case sempre dedicadas a alguén con quen tivera unha relación romántica. Gravei un álbum chamado Amaitasuna en 2024.
Ao longo dos anos, coñecín xente que me mostrou o camiño cara a unha forma compasiva de ver e actuar, arraigada na terra e loitando polas cousas que amo. No meu caso, estas cousas son a supervivencia da miña lingua materna, o éuscaro, e a loita por unha vida creativa, comunitaria e digna para todos.
Gocei facendo e cantando cancións, e aínda o disfruto, dun xeito tenro e amable, escapando da cultura da produtividade e a velocidade. Levo tempo mercando máquinas de varios sons para acompañar o meu canto, a guitarra e o violín, e actualmente atópome nun período de parón: non se me ocorre ningunha canción, o meu corpo está demasiado canso para gravar un novo álbum ou dar moitos concertos seguidos, e busco sentir que cada vez que toco é un momento único e agradable.
O PROXECTO EN DO PICHO
Durante a súa (segunda) breve residencia en Do Picho, Maddi actuará en solitario, así como con Jolie Holland e Ben Boye. Como di Maddi, o concerto do 12 de agosto será un deses momentos: tocar cancións que me encantan, tanto miñas como doutras persoas, para xente que admiro e/ou que quero coñecer, nun momento máxico e nun lugar fermoso. Grazas Do Picho e Granxa Maruxa, sempre grazas.”