Este proxecto foi concibido e está a ser implementado conxuntamente por Do Picho e Baku Barrikupel. Actualmente, o proxecto autofinanciouse grazas á colaboración de ambas organizacións e artistas de ambas rexións que uniron forzas e están implicados no seu desenvolvemento. Buscaremos financiamento conxunto de diversas fontes para as actividades futuras planificadas.
Centrámonos en A Ulloa e Estella-Navarra, fogar de Do Picho e Baku Barrikupel, onde temos as conexións máis fortes con artistas, outras asociacións e a comunidade en xeral. Non obstante, o proxecto tamén inclúe artistas e organizacións doutras rexións de Galicia e Navarra.
O proxecto xurdiu durante o 8º Encontro de Cultura e Ruralidade en Estella-Navarra en xuño de 2025 e, tras moitos meses de planificación e reunións, celebrou o seu primeiro gran evento de catro días en Lugo e A Ulloa do 5 ao 8 de marzo de 2026.
Descrición detallada do proxecto
Ralf Jürgens, fundador de Do Picho, coñeceu a Jesús Prieto, artesán e socio, xunto coa súa filla Amaia, de Baku Barrikupel, nun evento en Do Picho en marzo de 2025, xusto despois de que se gravase o episodio 396 do podcast “O home que se namora da lúa” na Granxa Maruxa, na Ulloa.
Durante a visita de Ralf a Estella, Navarra, en xuño de 2025, onde asistiu ao 8º Foro de Cultura e Ruralidade, Ralf e Jesús visitaron outros artistas e os seus estudos na rexión. Isto levou á idea de explorar algún tipo de colaboración, ou polo menos unha serie de intercambios, residencias e eventos, entre artistas de Lizarraldea e Navarra en xeral, e artistas da Ulloa e Galicia en xeral.
Por que colaborar?
En definitiva, tivo lugar un encontro de corazóns e mentes que revelou unha afinidade, valores compartidos de respecto, coidado e tenrura, un interese común pola preservación ambiental, os dereitos das mulleres e as persoas LGBTQ+, e a firme convicción de que os artistas e os centros culturais poden e deben formar parte dun movemento para recuperar e revitalizar os espazos rurais e facelos desexables, mesmo loitando contra o que os destruiría, utilizando a expresión artística en todas as súas formas.
Tras unha serie de reunións organizadas polos implementadores do proxecto, Do Picho e Baku Barrikupel, o primeiro encontro tivo lugar do 5 ao 8 de marzo. Seis artistas de diversas disciplinas de Lizarraldea viaxaron xuntos a Lugo e A Ulloa, acompañados por un grupo de artistas gallegos, para discutir intereses comúns e posibles colaboracións.
Artistas de Lizarraldea
Maria Araiz
Nada en Estella-Lizarra (Navarra), Maria Araiz Gaínza chegou a Madrid en 2005, onde se licenciou en Comunicación Audiovisual pola Universidade Complutense e se diplomou como actriz pola Réplika Teatro Academia del Actor (2014). Na actualidade, combina a docencia, os estudos de dereito e o traballo teatral, co obxectivo de definir, a través da pedagoxía, a investigación xurídica e a creación escénica, a folla de ruta para as próximas producións da compañía. @ropa_tendida
Maddi Etxeberria
Maddi é unha música navarra que comezou a cantar en solitario en 2024. De formación clásica (estudou guitarra e violín), sempre lle encantou escribir e cantar e acaba de lanzar un álbum autoproducido en novembro, chamado Amaitasuna. O seu primeiro traballo foi producido polo cántabro Yoel Molina e o pamplonés Julen Urzaiz. YouTube
Alatz Lopez
Alatz xestiona o espazo Cromlech, é artista visual e terapeuta de arte. En Cromlech, ofrece obradoiros de expresión libre, clases de pintura e terapia de arte. A nivel persoal, explora a idea da arte como ferramenta de comunicación directa consigo mesmo a través da improvisación. Por este motivo, tamén crea arte escénica acompañada de música en directo. @alatzlopezlameiro @cromlechtopagunea
Iñaki Rifaterra
Iñaki Rifaterra (Zaragoza, 1978) traballou como litógrafo en Arteleku (Donostia-San Sebastián) con Don Herbert de 2010 a 2014 e posteriormente na Escola de Arte de Deba en Guipúzcoa ata 2016. En 2016 e 2017, traballou no equipo de litógrafos de Rasmus Urwald no prestixioso taller Edition Copenhagen (Dinamarca), especializándose en litografía artística orixinal. Desde 2020, traballa en Navarra nun novo estudo de litografía contemporánea, “Atelier Estella Lizarra”. @atelier_estella_lizarra @inaki_rifaterra
Marijose Recalde
A miña viaxe artística, que comezou na pintura, seguiu un desenvolvemento fluído e emocionante que agora me leva ao traballo en colaboración con outros axentes sociais. Creo que esta progresión foi unha aventura, non forzada, senón natural. A transición da pintura á escultura produciuse de forma natural porque o aspecto obxectual xa estaba presente desde o principio, e o meu aprecio polas cousas era innato. @mariposerecalde
Amaia Prieto
Preséntome: son Amaia, teño 27 anos e, aínda que pode que non sexa coñecida desde fóra, no fondo vexo que aínda son un traballo en proceso. Hai pouco empecei a chamarme deseñadora especializada en sustentabilidade, porque iso é o que indica o meu título. Pero cando me preguntan que son, normalmente respondo: Deseñadora e moito máis. Por que? Porque creo que o deseño nunca remata. É infinito. @amaiaprietx @baku.barrikupel
Artistas de Galicia
Ana Lee
Son Ana Lee (A Coruña, 1975), artista renacentista e amante do lixo, intérprete musical e creadora multidisciplinar formada como profesora e fotógrafa. A miña práctica abrangue música, performance, muralismo, mosaicos e esgrafiados, así como escultura con fendas e impresión con plásticos mariños, desenvolvendo unha investigación artística que conecta territorio, memoria e materia. Traballo desde Galicia como espazo físico e espiritual, explorando a contracultura, a acción colectiva e as raíces ancestrais que nutren o meu traballo. @ana_lee_zoupi
Teresa Arrojo
“Unha creadora por pura necesidade existencial.” A escultura é o meu lado máis salvaxe. Conectada coa Nai Terra, co cambio, coas orixes… A cerámica é o meu lado máis espiritual. O torno de oleiro é como a meditación. O milagre do lume e a transformación da materia. Pintura. Paixón, xesto, concepto, formas… na procura do equilibrio, a beleza e a alegría. Instalacións. Xogando co espazo. Interacción e integración. @32deluz
Carmen Soriano Pereda
Traballa desde o ámbito físico como un campo de transformación, onde a materia, o corpo e o espazo se converten en experiencia. O seu traballo abrangue a escultura, a pintura, a performance e a instalación como formas de explorar a orixe, a identidade e a relación coa terra. A través da técnica e a experiencia directa coa materia, explora como as formas se constrúen, sosteñen e transforman. @s.o.r.carmen
Zoe Vixion
Zoe Iriarte non só crea espectáculos ou imaxes: habita espazos, esperta miradas e transforma o escenario nun acto de presenza. En 1989, fundou a súa primeira compañía, Lohengrín Teatro, un espazo creativo e escola de liberdade teatral en Vigo. Alí, durante máis de trinta anos, o xogo converteuse nunha profesión e a profesión nun destino. Simultaneamente, desde os anos 80, a fotografía acompañouna como outra forma de respirar. En 2023, creou zOe viXión, unha síntese dos seus catro impulsos creativos: fotografía, teatro, formación e iluminación. Un proxecto que non busca o foco senón que revela sombras; que pon a luz ao servizo daqueles que raramente a reciben. @_sr_madre
Catuxa Salom
Catuxa Salom é unha artista galaico-arxentina que traballa na intersección dos ritmos indíxenas arxentinos, o folclore galego e a produción electrónica contemporánea. O seu proxecto reinterpreta a identidade rural desde unha perspectiva contemporánea, conectando a tradición e unha linguaxe sonora global. Irrompeu na escena independente co seu EP Nunha aldea (2022) e en 2024 lanzou o seu primeiro LP, Caldo, un álbum que reflexiona sobre a rede de coidados, as estruturas comunitarias e a desromanticización da vida rural como un territorio complexo e vivo. @catuxasalom
Resultados do encontro
Durante un evento en Do Picho, os resultados da reunión foron compartidos e debatidos con outros artistas e a comunidade. De cara ao futuro, os plans inclúen a organización de residencias artísticas; exposicións e eventos conxuntos; solicitudes de financiamento conxuntas; e, quizais o máis importante, apoio mutuo nas nosas loitas, tanto individuais como compartidas.
Aquí está a entrada do blog de Iñaki Rifaterra sobre a reunión.
